Hasta eşine destek çıktı, marangoz sanatkarı oldu

Trabzon’un Akçaabat kazasında 33 yıldır marangoz atölyesi işleten İsmet Gedikli (61), 20 yıl evvel hastalandı. Yapılan tedavi sonrası 4 yıl yatalak olarak hayatına devam eden İsmet Gedikli’nin yardımına eşi Hatice Gedikli (54) yetişti. Meskeninin bir zaviyesinde ana yadigarı dikiş makinesi ile terzilik yapan Hatice Gedikli, eşinin atölyede yarım kalan işleri için de kolları sıvadı. Dikiş makinesini atölyeye taşıyıp çalışmalarını burada sürdüren Hatice Gedikli, eşine yardım için girdiği atölyede marangozculukta da kısa vadede ustalaştı. Marangoz işlerinin yanı sıra bir bucağını terzi dükkanı olarak da kullandığı atölyede maharetli elleriyle dikiş yapan Hatice Gedikli, başka yandan hane ile bahçesindeki işlerini de aksatmıyor. Şimdilerde sıhhatine kavuşan eşiyle birlikte hem terzilik hem de marangozculuk yapan, hane ve iş mahallerine de ölçümlere giden Hatice ustayı görenler şaşkınlığını gizleyemiyor. Atölyede konum alan makineleri ustalıkla kullanan 4 evlat validesi Gedikli, çalışma azmi ile de etrafında övgü topluyor.

“BEN YALNIZCA MARANGOZUM LAKIN O HER ŞEY”

Yaşadığı hastalık sürecini anlatan İsmet Gedikli, eşinin hep yanında olduğunu söyleyerek, “2000 yılında ‘ülseratif kolit’ diye bir bağırsak illetine yakalandım. Tabipler ziyade yaşamayacağımı söylediler. Tedaviye başlandı ve daha sonrasında 4 yıl boyunca felçli oldum ve yatalak kaldım. Tekraren ameliyat oldum. 33 yıldır marangozluk yapıyorum. Hastalık sonrası bütün işlerim dağıldı. Çalışanlarım gitti. Eşim bana daima destek oldu. Bana yardım olsun diye atölyeye yanıma geldi. Konutu temizliyor, tarlaya gidiyor, evlatları bakıyor, terzilik yapıyor ve tıpkı vakitte bana da yardım ediyordu. Vakitle marangozluk işini öğrendi. Artık ise benden daha uygun işler çıkartıyor. Ben yalnızca marangozum fakat o her şey. Artık birlikte dolap ölçüsü almaya gidiyoruz, burada bütün yükü o çekiyor. Bütün makineleri kullanabiliyor. Onu dükkanda makinelerin başında gören çok şaşırıyor. Her şeyim eşim. Allah yokluğunu göstermesin” dedi.

“YETER Kİ KALPLERDE DEĞER VE SEVGİ OLSUN”

Çektikleri meşakkatlerin üstesinden el ele vererek geldiklerini anlatan Hatice Gedikli de, “Çok zahmet çektik. O periyotlarda atölyede çalışacak kimse yoktu. Eşime ‘ayağa kalk ve bu işi bana öğret, ben yaparım’ dedim. O çok şükür ayağa kalktı. Bana marangozluk işini öğretti. Evvelce meskende terzilik yapıyordum. Artık artık iki mesleğim var. Marangoz sanatkarı da oldum. Atölyenin bir zaviyesini terziye çevirdim. Atölyedeki işimi bitirince terzi dükkanı olan tarafına geçiyorum ve terzilik yapıyorum. Eşimle birlikte dolap ölçüsü almaya gidiyoruz. Yaptığı dolapların girişimlerini birlikte çiziyoruz. İnsan isteyince her işi yapabiliyor. Kâfi ki kalplerde değer ve sevgi olsun. Konutta evlatlarıma da vakit ayırabiliyorum. İkimizden öteki kimsemiz yok. Çiftlerin birbirine destek olması, güçlükle günlerinde yanlarında destekçi olmaları çok hoş. Evvel hürmet olmalı kişide, daha sonra da anlayış ve sevgi geliyor. Yaklaşık 20 yıldır buradayım. Birinci vakitlerde çok şaşıran oluyordu. Artık esnaflar, müşteriler bana alıştılar” diye konuştu.

Kaynak: DHA

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir